Growing a garden, is believing in tomorrow.

Mijn hele hart ligt bij onze Aarde en haar prachtige natuur. Daarom wil ik, vanuit het werk dat ik doe, heel graag iets bijdragen aan de zorg voor deze prachtige planeet.

Iedere maand maak ik één afstemming voor iemand die graag, in ruil voor deze Luisterkindafstemming, €50,00 wil doneren aan Bernardus van Gils. Een bij-zondere vriend van mij die zich met hart en ziel inzet voor de bijen en de Aarde.

Houdt mijn Facebookpagina in de gaten om je aan te melden voor deze maandelijkse actie.

Bij-dragen; Bernardus aan het woord.
De natuur is onze verbindende factor. Wij zijn allen met elk ander verbonden; door de aarde waar wij op lopen, de lucht die wij ademen, het water wat wij drinken en het voedsel dat wij eten. De natuur doet haar werk opdat wij van haar schoonheid mogen genieten en kunnen floreren in de overvloed die wij zijn. Vanuit dankbaarheid voor de aarde, de omgeving en hetgeen de natuur ons biedt, komt mijn wil om dienstbaarheid terug te geven aan Moeder Aarde; mijn leven, energie, tijd en ruimte dienstbaar te stellen voor het welzijn van dat wat wij gemeenschappelijk delen: De Aarde.

Enkele jaren geleden, in donkere dagen van mijn leven, kwamen de bijen op mijn pad, of ik kwam op hun pad. In een tijd dat wanhoop lijdend of leidend? was in mijn leven over hoe men met de aarde en elk ander omging landde dit bijzondere wezen als lichtpunt in mijn leven. De realisatie kwam tot mij dat, zonder de bij, het leven niet mogelijk was op aarde voor ons mensen. Dit raakte mij in mijn hart en ziel! Dit omdat ik de schoonheid van de aarde ervaren, gevoeld en beleefd had tijdens mijn reis in Australië. Een reis waar ik enkele maanden lang in de natuur geleefd had en de rust en ruimte had om gewoon te zijn, zonder druk van een drukkende structuur. De natuur kent haar eigen ritme, ruimte en tempo. En die haast zich niet of (onder)drukt niet. De natuur, onze aard, groeit en bloeit vanuit zichzelf, mits de omgeving zo is dat ze kan en mag groeien zoals ze van nature bedoeld is.

Ik wilde niet dat de aarde verging als de bijen zouden vergaan… Ik wens dat de generaties na mij kunnen en mogen genieten van de schoonheid die de natuur is, die zij zelf zijn, die wij zelf zijn. Dus kwam bij mij de vraag: Wat kan ik doen? Het antwoord: bijen houden. Bijenhouden op een manier die uit gaat van het respect voor het wezen en haar omgeving en het werk wat zij doet en het waardevolle element dat zij is voor het bestaan.
Nu is door de jaren heen het bijenhouden veranderd in bijenhoeden en de wanhoop is vervangen door hoop. Dit door mijn ervaring met het bijenhoeden en het zien veranderen van de omgeving, de mensen én in het bijzonder mijzelf en mijn houding ten opzichte van het leven. De bijen hebben mij door de jaren heen letterlijk en figuurlijk naar het licht gedragen. En vanuit die dankbaarheid groei en bloei ik nu en is de tijd daar om mijn zijn in te zetten ter dienste van het leven zelf en naar buiten te treden met wat ik doe.

Hoe dan? Zal je denken. Nou, eenvoudig: door het zorg dragen voor het welzijn van de bijenvolken die onder mijn hoede staan, de biodiversiteit in de omgeving van de volken te bevorderen en kennis en inzichten te delen met jongeren en anderen geïnteresseerden.
“Growing a garden is believing in tomorrow” las ik ooit. En zo is het! De natuur vernieuwt elke keer weer, elke dag weer! En daar wij als mens ook natuur zijn, hebben wij elke dag weer een nieuwe dag om te groeien, bloeien en te boeien! Zolang er bijenvolken zijn waar ik zorg voor mag dragen, zolang ik lucht in mijn longen heb, mijn hart klopt en mijn bloed stroomt, hou ik vandaag vertrouwen in een andere morgen die wij zelf creëren voor de gezondheid van de komende generaties, elk ander en het leven zelf.

Mijn bij-zondere dank gaat uit naar Anke voor de schoonheid die zij biedt als mens voor de aarde en het vertrouwen dat zij mij geeft middels de steun die zij biedt via deze weg.

Met hartelijke groet,
Bernardus van Gils